เคยได้ยินเรื่องราวของกฎหมายสุดแปลกชื่อ “Matrimonio riparatore” กันไหม?

 

 

นี่คือข้อกฎหมายของประเทศอิตาลีในอดีต ที่เกิดขึ้นจากการ ภายใต้มาตรา 544 แห่งประมวลกฎหมายอาญาอิตาลี คดีข่มขืนจะถูกมองว่าเป็น “ความผิดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน” ไม่ใช่ “ความผิดต่อบุคคล”

ลักษณะของกฎหมายเช่นนี้ ทำให้ความผิดคดีข่มขืนกลายเป็นอะไรที่ถูกละเว้นได้ หากอาชญากรผู้ลงมือข่มขืน ย่อมรับผิดชอบแต่งงานกับเหยื่อ

ซึ่งต่อมากลายเป็นการกระทำที่ รู้จักกันในชื่อ “การรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน” (Rehabilitating marriage หรือ Matrimonio riparatore ในภาษาอิตาลี)

 

Aldo Puglisi, Stefania Sandrelli

 

ปัญหาหลักๆ ของกฎหมายแบบนี้ คือในประเทศอิตาลีดันมีแนวคิดที่ว่าผู้หญิงที่เสียพรหมจรรย์ก่อนแต่งงานเป็น “ผู้หญิงไร้ยางอาย” และนับเป็นเรื่องที่น่าอับอายมาก

ดังนั้นผู้หญิงส่วนใหญ่จึงมักยอมแต่งงานกับอาชญากรเพราะกลัวจะโดนตราหน้าว่าไร้ยางอาย

จนบ่อยครั้งในประเทศก็มักจะมีการฉวยโอกาสใช้กฎหมายนี้ ลักพาตัวผู้หญิงไปมีเพศสัมพันธ์ เพื่อบังคับให้ผู้หญิงต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก

(เรียกกันว่า “Fuitina” กิจกรรมซึ่งจริงๆ แล้วมีรากฐานจากการหนีตามกันของคู่ชายหญิงอีกที)

 

 

จุดอ่อนของกฎหมาย Matrimonio riparatore นั้นเริ่มกลายเป็นที่พูดถึงอย่างแพร่หลายในอิตาลีเป็นครั้งแรกเมื่อช่วงปี 1965

เมื่อ “ฟรังกา วิโอลา” วัย 17 ปีกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธการแต่งงานกับคนที่ข่มขืนเธอ หลังจากที่เธอถูกอดีตคู่หมั้นจับไปกักขังและข่มขืน

(อ่านเรื่องราวของเธอได้ที่: “ฟรังกา วิโอลา” หญิงแกร่งผู้ไม่ยอมแต่งงานกับคนที่ข่มขืนเธอ แม้ต้องถูกมองว่าไร้ยางอาย)

 

 

เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ จุดกระแสการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในประเทศ จนหลายปีหลังจากนั้น อิตาลีก็ต้องปรับปรุงกฎหมายกันเป็นการใหญ่

จนกระทั่งในวันที่ 5 กันยายน 1981 โทษการข่มขืนในอิตาลีก็ไม่สามารถถูกละเว้นได้ด้วยการแต่งงานกับเหยื่ออีกต่อไป และต่อมาในปี 1996 คดีความรุนแรงทางเพศในประเทศ ก็ได้ถูกกำหนดให้เป็นความผิดต่อบุคคลในที่สุด

 

ที่มา rarehistoricalphotos, wordsmusicandstories และ medium

Advertisement

คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง...