ย้อนรอยภาพ “Homecoming” ความต่างระหว่างเชลยศึกผู้ได้กลับบ้าน กับคุณแม่ผู้รอลูกกลับมา

ย้อนกลับไปในช่วงปี 1947 ราวๆ 2 ปีหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองจบลง ในขณะที่ช่างภาพนาม Ernst Haas กำลังถ่ายภาพการเดินทางกลับบ้านของ เชลยศึกที่สถานีรถไฟสายใต้ของเวียนนาประเทศออสเตรีย

เขาได้มีโอกาสจับภาพอันที่แสนบาดใจของหญิงผู้หนึ่งซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาพถ่ายในตำนาน มีโอกาสได้ข้ามน้ำข้ามทะเลจนเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก

 

 

ภาพถ่ายที่เห็นนี้เป็นภาพถ่ายเชลยศึกผู้กำลังยิ้มแย้มแจ่มใสที่ได้กลับบ้าน เดินทางผ่านผู้หญิงคนหนึ่งที่ถือภาพถ่ายของลูกชายไว้ด้วยดวงตาที่ผสมไปด้วยความรู้สึกทั้งสิ้นหวังและมีความหวัง

และยังคงเป็นภาพถ่ายที่ผู้คนยังคงสงสัยกันถึงทุกวันนี้ว่าตกลงหญิงคนนี้ได้พบกับลูกชายหรือไม่

 

 

ภาพถ่ายด้านบนนี้ เป็นส่วนหนึ่งของชุดภาพชื่อ “Homecoming” ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Heute และ American Life

โดยเชลยศึกในภาพนั้น เป็นเชลยศึกระลอกแรกราวๆ 600 ชีวิต ที่ล้วนแต่จะได้รับการปล่อยตัวกลับมาจากยุโรปตะวันออก หลังจากที่พวกเขาถูกสหภาพโซเวียตจับกุมตัวและนำไปใช้แรงงานหลังสงครามจบลงอีกที

 

 

อ้างอิงจากรายงานทางประวัติศาสตร์จนจบสงครามสหภาพโซเวียตได้จับกุมตัวทหารจากเยอรมนีและประเทศแถบยุโรปอื่นๆ ไปราวๆ 3.5 ล้านชีวิต

โดยในจำนวนนี้เชื่อกันว่าร่วม 60% ไม่มีโอกาสได้รอดชีวิตกลับบ้าน ในขณะที่คนที่เหลือมักถูกใช้แรงงานอย่างหนัก และต้องค่อยลุ้นกับการส่งตัวนักโทษกลับที่ไม่สม่ำเสมอ

และกว่าที่นักโทษสงครามส่วนใหญ่จะถูกส่งตัวกลับบ้านเกิดของพวกเขาจริงๆ มันก็หลังจากช่วงปี 1953 ซึ่งโจเซฟ สตาลินผู้นำของสหภาพโซเวียตเสียชีวิตเลย

 

ที่มา rarehistoricalphotos

Advertisement

ส่งปลาทูให้ผู้เขียน...

0 ปลาทู

ใส่ความเห็น